Home

Op de snelweg

Toen we om zeven uur 's avonds wegreden leek alles nog goed te gaan, tot aan Munchen was er niets aan de hand. Daarna ging alles fout wat er fout kon gaan. Ongeluk stapelde op ongeluk en toen we eindelijk in Oostenrijk waren stond er een file van minstens 5 uur voor de Tauerntunnel. Na twee uur wachten hebben we de tourischtische route genomen over bergpassen en door uitgestorven wintersport-dorpen. De eerste twee uur Italie gingen ook wel lekker, maar ook daar wachtte ons file. Ten slotte gingen we de Italiaanse snelweg af en het schiereiland op om aan te sluiten in............ juist ja, de file. Negentien uur hebben we uiteindelijk gedaan over de reis van Culemborg naar Cavallino. Toen we daarna in de brandende hitte onze tenten moesten opzetten en de partytent een hoekstuk bleek te missen was iedereen er wel even klaar mee. Nadat er een nieuwe partytent aangeschaft was en alles stond kwamen de glimlachjes gelukkig weer gauw terug.

Strand, strand en nog eens strand

Toen alles echter stond en we de tijd hadden om even te wennen aan het weer was alles al gauw weer goed. We stonden en zouden twee weken niet meer weg gaan ook. De eerste week hebben we niet erg veel gedaan. Het was strand voor en strand na. We hebben achtelijk veel boeken gelezen, lekker in de zee gedoken, beachball gespeelt en simpelweg liggen snurken. 's Avonds lekker gegeten (met drie campingpitjes kan je alles maken) en gedronken, een echte luierweek dus.

De noordelijke lagune

Lekker niets doen is natuurlijk leuk en aardig maar na een dag of vier, vijf groeide de behoefte om iets te ondernemen. Omdat we Venetie nog even wilden bewaren hebben we een dagkaart voor de noordelijke lagune genomen, waar ook een aantal eilandjes liggen die de moeite waard zouden moeten zijn. Omdat we de echte horden toeristen voor wilden zijn gingen we vroeg weg en zodoende zetten we al rond negen uur voet aan wal op Burano. Dit bleek een schot in de roos want wij waren zo ongeveer de enige niet-eilanders die rondliepen. Op Burano is weinig te doen, maar het is een schitterend eiland, mede door de vele kleuren waarin de huizen getooid zijn. Dit was met recht meteen al het hoogtepunt van de dag.

Na Burano zijn we met de vaporetto naar Torcello gegaan. Torcello leek vooraf veelbelovend, maar op de een of andere manier was het niet precies wat we er van verwachtten. De kerk was aardig, maar niet heel bijzonder en de campanille was volledig ingepakt waardoor een echt uitzicht niet mogelijk was. Het enige hoogtepunt was de enorme mozaiek in de kerk.

Het slotstuk van deze dag was het eiland Murano wat bekend staat om zijn glas. Dit eiland was leuk om over te wandelen en we hebben een lekker hapje gegeten, maar het echte struinen hebben we toch maar bewaart voor Venetie zelf. Wel hebben we nog even in een van de vele glasblazerijen gekeken (gratis entree, uitgang via de winkel).

Venetie

De truc van onze eilanden tour hebben we herhaald en zodoende stonden we om half negen op een (relatief) leeg San Marco plein. In twee dagen hebben we zo'n beetje alle hoogtepunten van de stad gehad, waarvan er toch weer een aantal boven de rest uitstak. Ook hebben we lekker geslenterd, espresso gedronken en broodjes gescoord.

De San Marco basiliek was gewoon prachtig het hele plafond, maar dan ook letterlijk iedere vierkante centimeter, was een grote mozaiek. Het totale oppervlak moet minstens  twee voetbalvelden zijn geweest en ik heb medeleiden met de arme middeleeuwers die al die steentjes op hun plaats gedrukt hebben. Een tweede absoluut hoogtepunt was de Peggy Guggenheim Collection een museum met moderne kunst. Het bijzondere is dat de hoofdmoot van de collectie is opgebouwd door de schatrijke Peggy Guggenheim en dat de verzameling tentoongesteld wordt in haar voormalige palazzo. Alle grote moderne kunstenaars zijn vertegenwoordigd; Dali, Picasso, Van Doesburg, Mondriaan, Pollock en vele anderen.

Het mooist van allemaal is toch gewoon de stad zelf. Zodra je van het San Marco plein wegloopt en de gebaande paden verlaat zie je de schoonheid die Venetie zo beroemd gemaakt heeft meteen terug. Het is dan ook echt de moeite waard om niet rechtstreeks van topattractie naar topattractie te lopen, maar om juist om te lopen, af te dwalen en op willekeurige momenten precies de andere kant op te gaan dan logisch zou zijn. Een bezoek is zeker de moeite waard, maar ga vroeg, zodat je tegen vier uur weer weg kan en de eerste paar uur in relatieve rust doorbrengt. Nog slimmer is natuurlijk om gewoon in het voor- of najaar te gaan!

Terugreis

Aan alles komt een eind en dat geld ook voor vakanties. 's Ochtends om half zes zijn we opgestaan en hebben we de boel ingepakt. Als je dan weer thuis bent is ook dat weer heerlijk. Vakantie is fantastisch, maar het laat je toch ook altijd weer je eigen stekje herwaarderen. Om half twaalf, toch ook weer zestien uur nadat we vertrokken waren (files in Duitsland) kwamen we aan in Culemborg, een fantastische ervaring rijker en een vakantie armer :) We hebben het erg gezellig gehad met zijn allen, naast het tourisme hebben heerlijk gekletst, gedronken en gegeten. Jammer dat we nu weer een jaar moeten wachten....